De kwestie van ta’wil

Waarom hebben de geleerden na de tijd van de Salaf al-Salih zich meer ingelaten met ta’wil [figuurlijk interpretatie] van bepaalde mutashabih [dubbelzinnige] verzen en overleveringen?

De grote Hanafi geleerde Mulla ‘Ali al-Qari [rahmatullahi ‘alayhi] legt dit uit:

“De weg van de meerderheid van de latere geleerden was gedetailleerde ta’wil en daarmee wilden zij niet met de Salaf al-Salih verschillen, Allah verhoede dat er zo over hen wordt gedacht!”

[Sunni Instituut: De methode van de meerderheid van de Salaf al-Salih was om zulke teksten niet te interpreteren en het door te geven zoals ze kwamen met tegelijkertijd het geloof dat Allah Verheven is boven de letterlijke interpretatie van zulke teksten. Deze methode heet al-Tafwid al-Ma’na]

Vervolg van de woorden van de Imam:

“Maar door noodzaak in hun tijd door grote getalen van de mujassima [antropomorfisten], jahmiyya [degenen die Eigenschappen van Allah ontkenden, dus het tegenovergestelde van de mujassima] en anderen van de dwalende sekten die de gedachtegang van het gewone volk in hun greep hadden, wilden zij hen hiermee [ta’wil] weerleggen en de ongeldigheid van hun uitspraken tonen. Velen van hen [de latere geleerden] excuseerden zichzelf ook en zeiden: “Ware het dat wij in dezelfde situatie en tijd als de Salaf al-Salih waren, waarin het geloofsleer puur was en de ontkenners afwezig waren, dan zouden we ons in het geringste niet inlaten met ta’wil.” Imam Malik en al-Awza’i die twee grote geleerden van de Salaf waren, deden gedetailleerde ta’wil van hadith en zo ook Sufyan al-Thawri die ta’wil toepaste bij de Istiwa’ op de ‘Arsh.”

مذهب أكثر أهل الخلف وهو تأويل تفصيلي ولم يريدوا بذلك مخالفة السلف الصالح معاذ الله أن يظن بهم ذلك، وإنما دعت الضرورة في أزمنتهم لذلك لكثرة المجسمة والجهمية وغيرهما من فرق الضلال واستيلائهم على عقول العامة، فقصدوا بذلك ردعهم وبطلان قولهم ومن ثم اعتذر كثير منهم وقالوا لو كنا على ما كان عليه السلف الصالح من صفاء العقائد وعدم المبطلين في زمنهم لم نخض في تأويل شيء من ذلك وقد علمت أن مالكا والأوزاعي وهما من كبار السلف أولا الحديث تأويلا تفصيليا وكذلك سفيان الثوري أوّل الاستواء على العرش

{Mirqat al-Mafatih}

Redactie Sunni Instituut:

Door hun situatie en de opkomst van de dwalende sekten, hebben de latere geleerden van Ahl al-Sunnah wa’l Jamaa’ah [de Khalaf] noodgedwongen ta’wil toegepast om zo de verkeerde gedachtegang bij de mensen over Allah ta’ala af te wenden.

Geleerden zeggen ook dat als de Imams van de Salaf in de tijd van de opkomst van de vele dwalende sekten hadden geleefd, dat ook zij ta’wil zouden hebben toegepast en dit heeft zeker een basis, omdat ta’wil ook in mindere mate aanwezig was in hun tijd.

De scholen van de Ahl al-Sunnah wa’l Jama’ah, de Ash’ari’s en de Maturidi’s zeggen precies hetzelfde. De positie van hen aangaande zulke verzen en overleveringen zijn er twee:

  1. al-tafwid: het pad van de meerderheid van de Salaf. Het doorgeven van deze teksten zonder erop in te gaan en de specifieke betekenis over te laten aan Allah ta’ala. Echter tegelijkertijd Allah ta’ala verheffen boven hetgeen deze teksten impliceren ware het dat ze letterlijk zouden worden genomen; zoals lichaamsdelen.
  2. al-ta’wil: het pad van de geleerden na de Salaf en sommigen van de Salaf. Het figuurlijk interpreteren met de voorwaarde dat het kan volgens de Arabische taal en het verheffen van Allah boven enige gelijkenis aan de schepping.

De Ash’ari en Maturidi scholen zijn niks anders dan Ahl al-Sunnah wa’l Jamaa’ah die enkel de namen van Imam al-Ash’ari en Imam al-Maturidi dragen, omdat die Imams een methodologie hadden ontwikkeld om de teksten correct te interpreteren en niet dat zij met iets nieuws kwamen. Dit is hetzelfde als met de vier Imams van de fiqhscholen die methodologieën hadden ontwikkeld om de fiqh te begrijpen. Daarom noemen wij onszelf Hanafi, Maliki, Shafi’i, Hanbali en jezelf zo noemen is niet tegenstrijdig met de naam Ahl al-Sunnah wa’l Jamaa’ah. Een ander voorbeeld zijn de Qur’an Riwayaat waarmee wij lezen. De Sahaba kenden geen riwayaat ‘Hafs’ of ‘Warsh’ met deze specifieke namen. Dezen zijn benoemd naar specifieke Imams die hetgeen vóór hen al aanwezig was hebben vastgelegd en die specifieke weg kreeg hun naam, omdat zij zich ermee bezighielden.

Helaas worden moslims heden ten dage veel voorgelogen over deze twee ‘aqida scholen van de Soennieten door de aloude Hashwiyya sekte [crypto-mujassima] die zich toeschrijven aan de Salaf, maar beiden van de bovenstaande methodieken, zowel tafwid als ta’wil, bestempelen als dwaling en innovatie. Zij menen dat het geloofsleer van de Salaf was om die teksten letterlijk te interpreteren. Door linguïstisch woordenspel, populistisch kabaal en laster hebben zij vele moslims weten te misleiden met het grootschalige bedrog dat zij de Salaf al-Salih volgen, terwijl zij eigenlijk precies de reden zijn waarom de latere Imams ta’wil hebben toegepast en dit nog steeds nodig is.

Moge Allah ons allen een juist begrip schenken van onze ‘aqida en ons in staat stellen om deze uit te dragen en te verdedigen.